رسيد . در سال 1453 م . هنرى به اختلال حواس دچار شد و به همين دليل ريچارد آف يورك در صدد برآمد كه امور كشور را به دست گيرد ، اما ديرى نگذشت كه مارگريت دانژو همسر هنرى فرزند پسرى به دنيا آورد ، همين امر باعث شد كه سلطنت در خاندان لنكستر باقى بماند . در سال 1454 م . با تصويب پارلمان ، مادام كه پادشاه بيمار باشد ، ريچارد نايب السلطنه شد . ملكه چون چارهء ديگرى نداشت ، اين امر را پذيرفت ، ولى به مجرد اينكه شاه اندكى بهبود يافت ، ريچارد از مقام نيابت سلطنت خلع شد و در سال 1455 م . جنگ علنى بين خاندان لنكستر و يورك ، يعنى ميان هواداران گل سفيد و طرفداران گل سرخ كه هريك نشان مشخص هريك از دو خاندان بود ، درگرفت . در مدت 30 سال كه خانواده‌هاى اشراف با يكديگر در نبرد بودند ، مردم به‌طور كلى در برابر اين حادثه بى تفاوت بودند . ريچارد آف يورك در سال 1460 م . در نبردى به هلاكت رسيد و رياست طرفدارانش به كنت آف وارويك كه ثروتمندترين تيولدار كشور بود واگذار شد ، وى در سال 1455 م . حاكم نظامى بندر كاله شد كه آخرين نقطهء متصرفى انگلستان در خاك فرانسه بود . آرزوى او اين بود كه در انگلستان عملا قدرت در دستش باشد و نامزد او براى سلطنت ، ادوارد پسر جوان برادر زنش ريچارد آف يورك بود . در سال 1461 م . در نبردى كه بين خاندان يورك و ملكه مارگريت درگرفت ، خاندان يورك بر ملكه غلبه كردند . ملكه ناچار به اتفاق هنرى فرزند خردسالش به اسكاتلند رفت . پس از مدتى هنرى اسير چنگ دشمنان گرديد و در زندانى واقع در لندن محبوس شد و ادوارد رسما پادشاه انگلستان شد ( 1461 - 1483 م . ) . پسر عموى ناراضى ادوارد ، ريچارد نوبل ملقب به ارل آف وارويك به فرانسه گريخت و به اتفاق مارگريت آوانجو « 1 » ملكه هنرى ششم مخلوع به انگلستان بازگشتند ولى مغلوب ادوارد شدند . بوهم : شاه بوهم ، لاديسلاو پنجم بود . ( 1452 - 1457 م . ) وى پسر آلبرت دوم شاه

--> ( 1 ) . Margaret of anjou .